TV programma; Het Vermoeden – interview Anne-Miek Vroom door Annemiek Schrijver

Op veler verzoek in het kader van de uitzending van Het Vermoeden op 13 mei jl. (11:30, NL 2) – plaats ik hieronder het door mij geschreven gedicht, dat ik daarin voordraag.

De uitzending gemist? Kijk op

http://www.uitzendinggemist.net/aflevering/123835/Het_Vermoeden.html

Zie ook: http://www.luxmagazine.nl/vermoedenUitzending.aspx?lIntEntityId=1640

 

 

Wanneer het lichaam spreekt

Mijn lichaam spreekt en vraagt

of ik eindelijk wil stoppen

met het gaat nog wel

wanneer ik besef

dat ze mij toebehoort

verbonden zijn

ik weer haar grenzen voel

weet wat ze geven kan

 

 

Mijn lichaam vertelt

hoeveel verdriet ze heeft

dat haar signalen

zo pijnlijk zijn

hoe graag ze me wil brengen

daar waar ik wil zijn

en hoe ze vecht

het vol te houden

 

 

Mijn lichaam huilt

wanneer ze me hoort

omdat ze weet hoe graag

ik haar vormen anders zie

omdat ze weet hoe graag

ik samen sterk wil zijn

omdat ze weet hoe graag

ik haar wil laten zien

 

 

Mijn lichaam is stil

op de momenten dat ik vraag

of ze me daar kan brengen

waar mijn vrije geest wil gaan

als ik haar vraag te dansen

eindeloos onvermoeid

en we samen weten

dat het niet gaat

 

 

Ik vertel mijn lichaam

dat ik zo trots ben

op wie ze kan zijn

waar ze me brengt

door haar spreken kan

door haar stralen kan

door haar strelen kan

door haar mens kan zijn

 

 

Ik koester mijn lichaam

omdat ik weet

dat mijn hoop op beter

kom maar op

daar gaan we weer

nog even doorbijten

breekbaarder is

dan zij, lijf

 

 

Ik fluister haar

dat ik bang ben

als het niet meer gaat

wanneer haar signalen

de pijnen

groter zijn

dan alle krachten

van mijn ziel

 

 

We praten samen

over de balans

die we

telkens opnieuw zoeken

telkens opnieuw vinden

ik naar haar luister

zij mij draagt

onbreekbare synthese

 

 

Dan kan ik dansen

met mijn ziel

dan kan ik vliegen

met mijn geest

dan vertrouw ik haar

en zij mij

dan zijn grenzen stof

voorbij

 | Inloggen

17 Reacties op TV programma; Het Vermoeden – interview Anne-Miek Vroom door Annemiek Schrijver

  1. Esther schrijft:

    Dank voor het plaatsen!

  2. Constance Hoogervorst schrijft:

    Vanmorgen naar het Vermoeden gekeken. Ik ben diep onder de indruk, van het verhaal en de kracht van Anne-miek Vroom. Geraakt door haar blijmoedigheid en bijzondere uitstraling.
    Zij is een getalenteerde vrouw maar ook een Lichtbrenger.
    Wat fijn dat ik het gedicht kan lezen. Het boek ga ik zeker lezen.
    Ik heb meteen mijn vriendin gebeld, zij heeft ook veel lichamelijke klachten. Gelukkig had zij het programma ook gezien. En was ook erg onder de indruk. Mijn geeft het perspectief hoe je in het leven kunt – leren – staan.
    Neemt niet weg dat het proces niet eenvoudig is. Ik wens haar veel licht en kracht, gek om dit te wensen. Zij is licht en kracht!

  3. Susanne schrijft:

    Wat een mooi gedicht! Ik ben ervan onder de indruk; mijn complimenten hoe je het e.e.a. kan verwoorden. Tot op een bepaalde hoogte geeft het herkenning. Sowieso vond ik de dingen die je te vertellen had tijdens het interview in het Vermoeden de moeite waard. Fijn om te zien dat er zulke dappere mensen bestaan zoals jij. Daarbij vind ik jou een goed voorbeeld qua levenswijsheid. Ik heb jou zelfs via internet nog even op gezocht & gevonden;-) Ga zo door!

  4. Tineke schrijft:

    Dank voor ‘t lenen van je prachtige gedicht. Ik denk dat je hier veel mensen mee ‘raakt’, maar ook kracht mee geeft. Je bent een échte brenger van het Licht.

  5. Marianne schrijft:

    Wat een mooi gedicht. Het raakt me zeer. Met NAH herken ik het.

  6. wil schrijft:

    Dag Anne-Miek,

    Met dit gedicht raakte je mij in de uitzending. En nu ik ook de laatste verzen lees nog meer. Als mens bijna de hele dag aan bed gekluisterd, met veel pijn, en altijd zoekend naar die balans samen met mijn lichaam, herken ik veel. Maar vooral ook dat er leven is als die balans er is.

    Dank je wel.

    groet,

    Wil

  7. Rita schrijft:

    met veel ontroering heb ik geluisterd naar je prachtige gedicht. Het brengt niet alleen veel herkenning maar verwoord ook mijn eigen verlangen naar de eenheid tussen een lichaam met beperkingen en een verrijkte en berustende geest.
    Wat ben ik blij dat je dit voordroeg.
    Dank je.

  8. Rijni schrijft:

    Wat een prachtig gedicht – ik ben er door geraakt!

  9. Anne schrijft:

    Ik ben ontzettend ontroerd door jou en je weg en wat je voor anderen wilt betekenen. Je bezielde en tegelijk down to earth benadering van jezelf, het leven met je ziekte en je gedachten en acties die je de wereld inzet, hebben me enorm geraakt en meer kracht gegeven om door te gaan. Je bent voor mij (en volgens mij voor veel meer mensen) een enorme inspiratie! Jouw licht verspreidt zich, absoluut!! Dank je wel, warme groet,

    Anne

  10. betteke schrijft:

    Wat een mooie liefdevolle vrouw ben je…..dank je hartelijk voor je wijze woorden vanochtend op het Vermoeden en heel erg bedankt voor je ontroerende en herkenbare gedicht over het lichaam…… Lieve groet Betteke

    Prachtig : Ik ben een andere Jij……..

  11. Ingrid Medemblik schrijft:

    Anne-Miek,

    Met heel veel bewondering en tranen in mijn ogen en op mijn wangen heb ik naar je gekeken in de uitzending.
    Ik kwam de uitzendig op Facebook tegen, van Jorien Jansen.
    Ik zag je altijd voorbij komen op het Emelwerda College, maar kende je verhaal maar voor een klein deel.
    Nu ik het zo heb gezien en gehoord, kan ik het niet nalaten om je een berichtje te sturen.
    Ik wil je laten weten dat ik je een hele sterke vrouw vindt!
    Ik wens je alle goeds voor nu en in de toekomst.
    Heel bijzonder om je zoveel jaren later zo te zien!

    Groetjes van Ingrid Medemblik.
    Emmeloord.

  12. Jorien schrijft:

    Lieve Miek,
    Afgelopen donderdag heb ik samen met Myr naar jou zitten kijken in het Vermoeden. Het was stil in de kamer. Ik heb vol bewondering en ontroering naar je gekeken. Ik heb kort gehuild na de uitzending, niet van verdriet, maar omdat ik zo geraakt, ontroert en trots was. Jouw kracht spat van het beeld en raakt me diep. In onze kinderjaren heb ik je heel veel mogen meemaken. Met name jouw onnavolgbare humor en kracht staan in mijn geheugen gegrift, ondanks de voor jou altijd aanwezige pijn. Ik vind je een kanjer! Ik heb de uitzending nu 3 keer bekeken en het boeit, ontroert en raakt keer op keer. Ben heel blij en dankbaar dat ik die eerste keer met jouw lieve zus heb mogen kijken! Ik weet zeker dat je nog heel veel mensen zult sterken en met name een glimlach op vele gezichten zult toveren! Dikke zoen, Jorien

  13. Ingrid van Soest schrijft:

    Op zaterdagochtend, wanneer ik normaal gesproken bijna nooit de tv aanzet, val ik in Het vermoeden. Dat is niet voor niks. Wat word ik geraakt, voel ik bewondering voor jou, herkenning en jouw LICHT. Jouw naam, Anne-Miek, vergeet ik niet meer. Je bent een prachtig mens. Dank je wel! Ingrid

  14. Aline schrijft:

    Een week geleden heb ik de uitzending gezien. Wat ben jij een mooie en prachtige vrouw. Jou manier van leven kan voor veel mensen een inspiratiebron zijn!!

  15. Jan schrijft:

    Mooi, mooi, mooi. Ik heb jouw energie ook zo gevoeld op TEDx – ik bewonder jouw levenskracht :)

    Jan Bommerez

  16. Christina schrijft:

    dan kan ik dansen met mijn ziel, dan kan ik vliegen met mijn geest.. Dank je wel! Jij brengt ons allen samen. Zoveel kracht, ik zal je altijd bij me houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>