Invalide zijn of invalide beleid

Ik lig op zaal. Ziek, hondsberoerd, van de medicijnen die ik per infuus toegediend krijg.

 

Mijn bloeddruk is erg laag. Ik val telkens bijna flauw. Mijn internist komt twee keer langs om te checken hoe het gaat. ‘Ik heb dit vaker gehad, het gaat vast wel over’.

 

Straks moet ik naar huis. In mijn eigen rolstoelbus. We staan op een invalidenparkeerplaats, achter de betaalt parkeren slagboom. Omdat parkeren voor invaliden gratis is kan ik in deze Isala Klinieken, bij de centrale balie, een uitrij kaartje krijgen.

 

Omdat ik zo duizelig ben vraag ik of mijn begeleider alvast dit uitrij kaartje wil halen, zodat ik straks niet in de rij voor de centrale balie moet gaan staan. Normaal gesproken laat ik aan deze centrale balie met twee foto’s van mijn invalidenkaart, op mijn mobiele telefoon, zien dat ik invalide ben. Het feit dat ik in een elektrische rolstoel zit is namelijk niet voldoende bewijs voor het personeel achter de balie. Ze moeten een kopie van de kaart zien.

 

Dat aantonen met die telefoon gaat nu niet. Ik ben zo beroerd dat ik niet zonder mijn telefoon, een vertrouwde steun en toeverlaat, wil zijn. Dus vraag ik mijn begeleider om de invalidenkaart uit de auto te halen, zodat ze kan aantonen dat ik invalide ben. We moeten maar gokken dat ik geen bekeuring krijg nu de rolstoelbus even zonder invalidenkaart op de invalidenparkeerplaats staat.

 

Na twintig minuten staat ze weer naast mijn bed. Ze heeft geen uitrij kaart gekregen. Ik moet er toch echt bij zijn om te bewijzen dat ik degene ben op de invalidenkaart. Ze zeggen: ‘Er is zoveel fraude’. Omdat ik niet zie hoe ik in die rij bij de balie moet gaan staan en toch echt vind dat ik recht heb op een uitrijkaart, gehandicapt zijn is al duur genoeg, vraag ik of mijn begeleider de verpleging wil vragen naar de centrale balie te bellen. Een Isala-collega zou toch moeten kunnen aantonen dat ik het ben die op die kaart staat en bij hun in bed lig.

 

De verpleging belt en krijgt nul op het rekest. Nee hoor, op deze wijze wordt er geen uitrijkaart verkregen. Te ziek en te beroerd om nog wat te ondernemen laat ik het erbij zitten. €8,30.

 

Twee maanden later kom ik als werknemer, voor de zoveelste keer, binnen in de Isala. Ik vraag bij de balie om een uitrij kaart, pak mijn mobiel uit het tasje dat aan mijn elektrische rolstoel vast zit en laat de foto’s in mijn mobiele telefoon zien als bevestiging van het feit dat ik gehandicapt ben. De foto’s zijn niet voldoende. Ze kunnen zo niet goed zien dat het mijn kaart is. Ik moet toch echt papieren kopietjes laten zien. Ik laat zien hoe goed de foto’s in te zoomen zijn en juist zo alle details zichtbaar worden. Ik krijg zonder antwoord mijn kaartje mee, met nogmaals het verzoek toch echt papieren kopietjes te tonen. Dat ik dat de volgende keer echt voor elkaar moet hebben. Digitalisering in de zorg is, ook hier, nog geen begrip.

 

Ik rij weg en stel mijzelf de vraag waarom mij dit zo raakt. Ik denk dat ik het als kwetsend ervaar dat ik met mijn zichtbaar gehandicapte lijf én rolstoel alle mogelijke bewijzen uit de kast moet halen om aan te tonen dat ik ‘invalide’ ben. En dat in een land waar het nog veel te vaak juist dat zichtbaar aangedane lijf en die rolstoel zijn die ervoor zorgen dat ik niet kan participeren. Wat dat betreft zou ik deze Isala houding als positieve discriminatie kunnen opvatten. Toch beschouw ik dit liever als ‘invalide’ beleid.

 | Inloggen

8 Reacties op Invalide zijn of invalide beleid

  1. Eef Burgwal schrijft:

    Deze mensen achter de balie voelen zich heel belangrijk en hebben geen enkel inlevingsvermogen en dus totaal ongeschikt om daar te zitten.

    • Anne-Miek schrijft:

      Dat zou zo kunnen zijn, dat weet ik niet Eef. Ik wil deze medewerkers zeker niet over één kam scheren. Hoe dan ook is het beleid niet helder en correct (ook gezien de vele reacties van mensen met soortgelijke of net even anders ervaringen op Facebook). Ik vind het altijd belangrijk dat ziekenhuizen zich realiseren dat ze, met al haar medewerkers, één ecosysteem zijn en dat deze posities en deze gastvrijheid net zo belangrijk is als alle andere onderdelen van het ziekenhuis. Het straalt op elkaar af en zeker als je ziek bent is een klantvriendelijke behandeling, ook bij de centrale balie, essentieel. Ik hoop dan ook van harte dat deze behandeling anders wordt en ook: dat de betaalautomaten sowieso toegankelijk zijn. Daar kan je namelijk überhaupt vanuit een rolstoel niet bij. Niet alleen vanwege de inrichting van de betaalautomaat, maar ook omdat er bij een deel van de parkeerplaats een stoep voor zit, zonder oprit:-).

  2. Rosalinde schrijft:

    Met onze dochter ook meegemaakt. Sta ik daar alleen met 3 kinderen waarvan 1 duidelijk zichtbaar in mega elro. Oja en het goot… Kreeg ik als reactie dat ze niet op uiterlijk af mogen gaan ivm discriminatie! Ik kookte en heb klacht ingediend. Dit was ook bij Isala. Ik word hier zooo boos over.

    • Anne-Miek schrijft:

      pfff Rosalinde. Alhoewel ik het zelf heb meegemaakt merk ik dat ook het verhaal van jullie mij weer raakt. Echt idioot. Wat was de reactie op je klacht? Ik ben benieuwd welke reactie ik krijg.

  3. Bert wemmenhove schrijft:

    Lieve Anne-Miek,
    Je weet dat ik een redelijk zachtaardig mens ben, maar jouw verhaal maakt de Neanderthaler in mij wakker. Ik word hier zó verontwaardigd van.
    Mensen met dit soort mentaliteit maken de wereld kapot. Dat zij maar anderhalve hersencel hebben, daar kunnen zij misschien niets aan doen, maar een beetje menselijkheid……..Zij zijn toch niet blind?
    Triest dat jij geconfronteerd wordt met dit soort imitatie-mensen. waarschijnlijk zijn het robotten die geprogrammeerd zijn en op batterijtjes bewegen! (In dat geval hebben ze niet eens anderhalve hersencel en geen menselijk gevoel)
    Ik leef met je mee! Knuffs, Bert

  4. Jan Grisnich schrijft:

    Beste Annemiek,
    Ik word hier zo razend kwaad van en ik zou zo heel graag die zogenaamde “mede”werker van zijn of haar stoel willen sleuren (als ik er de kracht voor had) om te zeggen: “Ellendige minkukel die je daar bent hoe durf je!”. Maar dat zal niet correct zijn. Dit soort “mensen” is kennelijk al zo aangetast door het Befehl ist Befehl cultuurtje in de gezondheidszorg dat er niets menselijks meer valt te bespeuren in hun denken. Het is bijna griezelig als je dit leest. Want wat gaat er om in de hersens van beleidsmakers die dit soort mensen creëren? Wat staat dit in schril contrast met de vrome oproep van de politiek dat we naar een participatie samenleving zouden moeten waarin iedereen bereidwillig samenwerkt om onze hulpbehoevende medemens ter wille te zijn.
    Anne-Miek ik wens je heel veel sterkte in dit soort bizarre situaties waar je je soms erg vernederd zal voelen als mens.
    Hartelijke groet,
    Jan

  5. Gpk-bezzitter schrijft:

    Hi,

    Heb ik meegemaakt, bij ingang zijn 3 GPK. Daar staat een bordje onder max 5 minuten. Het betekent daar dat een invalide binnen 5 minuten ziekenhuis bezoeken en weg wezen. Ik had daar auto geparkeerd toen terug kwam was een kaartje volgende keer niet parkeren. Ik ben naar balie gelopen met mooite en die stuurt mij naar beveiliging dat daar moest informeren.
    Toen ik daar kwam vertelde zij de parkeerplaats is alleen voor laden en lossen van invaliden. Lijkt mij vreemd de bord, P.GPK zijn ook aantal beleidsregels om de bord te mogen gebruiken is niet alleen om subsiede te vangen maar ook dat invalide gebruik mogen maken. Daar ben je GPK voor nodig dat mag iedereen daar doen zonder de kaart ook.
    Wanneer gaat iemand hier aan doen.
    Idee laten win alleen een mail sturen naar Isala met de klacht misschien veranderd wat.
    Ik heel erg voor mensen die echt niet kunnen.
    Wens jou veel sterkte met jou strijd.
    Groetjes. GPK-gebruiker

  6. Frank van Dixhoorn schrijft:

    Hallo Anne-Miek, je verhaal spreekt voor zich. Het is triest. Zelf heb ik Parkinson, en het is een kwestie van tijd voordat ik soortgelijke verhalen zal kunnen vertellen. Je site is inspirerend; ook als je minder goed uit de voeten kunt, hoef je je niet te vervelen. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>